Reisverslag
busreis "Hesemans Tours"
Hesemans
reis Schildpad-Goebel
2004
Lang
naar uitgekeken en toen was het zover!
1
De
eerste dag met de bus verliep
voorspoedig en we kwamen 's avonds in ons mooie hotel aan.
Nadat we ons wat opgefrist hadden was het diner klaar en konden aan tafel.
Dit hotel bleek als verwacht goed en gezellig te zijn.
2
De
volgende dag naar de schildpad fabriek dat was een bijzondere belevenis.
We werden door mevrouw Biemann zelf ontvangen en ze gaf een rondleiding
door haar museum. Het was een
mooi museum met in hoofdzaak celluloidpoppen, waarvan vele zeldzame
exemplaren o.a. het prototype van het poppenpaartje uit 1995 van Hesemans.
Tijdens
de rondleiding in de fabriek was veel te zien. We gingen eerst naar de
afdeling waar de vinyl onderdelen gemaakt worden. De messing mallen van
koppen armen en benen die op een grote schijf bevestigd zijn, worden
gevuld met vloeibare
grondstoffen waarna ze in een oven gaan.
Na ongeveer 8 minuten in de hete oven wordt de vloeibare massa
vinyl en worden de mallen uit de oven gehaald en afgekoeld met water. Na
het openen van de mallen worden de poppen onderdelen eruit getrokken.
Daarna worden bijvoorbeeld de poppenkoppen verder afgewerkt, zoals de
beschildering van de ogen en wimpers en blossen van de wangen.
Op
een volgende afdeling zijn ze bezig met het innaaien van het haar. Op een
groot haarnaaimachine wordt het haar in model op de poppenkop genaaid, dat
is heel spectaculair omdat dit werk veel vaardigheid vergt en veel geluid
maakt. De kunstenaarpoppen krijgen een pruik, deze worden zorgvuldig op de
hoofden gelijmd. Op een andere plaats zijn ze de poppen in elkaar aan het
zetten .Voor de kleding van
de kunstenaarspoppen is speciaal een modeontwerpster aangesteld, die zich
alleen daar mee bezig houdt.
Op
een volgende afdeling snijden
ze met een lintzaag de patronen uit de stof waarna de kleding
in elkaar genaaid wordt. Weer andere dames waren bezig met het
aankleden van de kunstenaarspoppen. Een lange zaal stond vol met poppen
die nog aangekleed moesten worden, maar ook vol met jurkjes, schoentjes,
sokjes, kettinkjes, speldjes enz. Ook daar werden de pruiken geknipt en in
model gebracht door echte kapsters.
Op
de plucheafdeling was het ook zeer interessant, hier werden de
berenonderdelen in elkaar gestikt, maar wel zo dat de haren van het pluche
niet in de stiknaad komen.Het stoppen van de beren met houtwol is een vak
apart. Je kon zien dat dit al lang op deze manier gedaan werd, omdat
de stoel van de stoppers al zeer oud was en nu nog gebruikt werdt.
Ook werden er beren gemaakt van moderne stoffen en vullingen.
De
Schildpadfabriek is een bedrijf van deze tijd, het was zeer de moeite
waard en we gingen allen
voldaan weg. In het hotel van Schildpad in Rauenstein hebben we een
heerlijke lunch gebruikt.
’s
Middags zijn we naar het “ Museum der Deutsche Spielzeugindustrie
geweest. Daar kon je zien, hoe in het verleden het speelgoed gemaakt werd.
’s
Avond toen we lekker gegeten hadden hebben we nog uitleg gekregen over
Goebel en M.I. Hummel.
3
De
andere morgen zijn we met de bus naar de Goebel fabriek gegaan, waar we
werden verwelkomd door een nederlandstalige
gids Daarna de
rondleiding door de fabriek.
Op
de eerste afdeling, die we zagen werden de mallen gemaakt. Deze mallen
werden gebruikt voor het maken van de onderdelen van het beeldjes. Het
volgende wat ze liet zien was de voorraad mallen die ze hiervoor nodig
hebben. Als de onderdelen
gegoten zijn, worden de natte onderdelen aan elkaar gegarneerd. Dat is
werk dat erg nauwkeurig gedaan moet woerden. Als het beeldje in elkaar zit
, moet het gebakken worden, daarna geglazuurd en weer gebakken worden.
Op
de grote schilderzaal is veel te zien. Degene die de ogen geschilderd
heeft mag haar of zijn
initialen onder op het beeldje zetten. Het schilderen is precisiewerk en
het was daarom op deze afdeling ook
heel rustig. De beeldjes
werden in fases geschilderd. Tussen al die fases werden de beeldjes
gebakken. Er waren ook dames aan het schilderen die in opleiding waren.
Deze leerlingen hadden kunstzinnige beeldjes of schilderingen gemaakt. Er
was één persoon die de verf voor de schilders mocht mengen, voor de
juiste kleur. Het eenvoudigste beeldje dat werd gemaakt is wel 50 maal in
handen geweest voordat het
klaar is. Het is daarom ook heel bijzonder om te kunnen zien, hoe deze
mooie beeldjes gemaakt werden..Hierna werden we uitgenodigd om de
traditionele zuurkool met worst te eten. Dit viel zeer in de smaak.
Daarna
zijn we naar de stad Coburg gereden,
om het Coburger poppenmuseum te bezoeken . Dit museum
heeft een van de mooiste poppenverzamelingen van Europa. Een groep
van ons gezelschap is naar de Veste Coburg geweest. In deze burcht was
eveneens veel te zien zoals een grote collectie
kunstglas,aardewerk,koetsen, harnassen,enz. Onze 3e dag werd
afgesloten met een heerlijk diner in ons hotel.
4
Op
de laatste dag ging de reis via het mooie Würzburg en Frankfurt en
zonder files waren we vroeg in de avond weer veilig thuis. Het was
een mooie reis en er zal ook
nog lang over gepraat worden. Dit bleek wel uit de vele enthousiaste
reacties van de medereizigers de dagen erna en ook nog weken later! Het
was een reis om nooit te vergeten.
Maria
Hesemans
