Reisverslag busreis "Hesemans Tours"

EEN TOURINGCAR VOL ENTHOUSIASTE VERZAMELAARS NAAR 

Käthe Kruse en NIC in 2009.

Reis naar Donauwörth/Laupheim, met de firma Hesemans uit Breda

De reis begon zondagmorgen 27 september om 8.00 uur. Bij het station van Breda was de eerste opstapplaats voor onze reis naar Duitsland. Daarna reden we naar de tweede opstapplaats, Eindhoven en daar stapten nog enkele dames in. Uiteindelijk waren het waren 27 dames en twee heren, te weten de chauffeur en Johan Hesemans, die samen met zijn moeder de reis begeleidde. Een beetje onwennig  begint zo’n reis altijd, maar na verloop van tijd komen de tongen wel los, en dan blijkt  dat je allemaal dezelfde belangstelling hebt. We hadden allemaal  belangstelling voor de poppen van Käthe Kruse, want daar ging de reis naar toe. De fabriek bekijken, het museum en de volgende dag was de planning naar een speelgoedfabriek, de firma NIC, waar erg mooi en duurzaam houten speelgoed werd geproduceerd. Daarna een middag ter vrije besteding in het prachtige stadje Ulm.

Voordat het zover was hadden we een behoorlijke reis voor de boeg, de stemming zat er vanaf het begin goed in. Tot er om 14.10 uur ineens een heel raar geluid onder de bus vandaan kwam, iemand dacht dat het koffieapparaat gelanceerd werd, maar nee, een lekke band, bleek de oorzaak. Ter hoogte van Fornheim, in de buurt van Mainz, moesten we eerst achter de vangrail. Toen bleek dat er meer aan de hand was, is de zeer deskundige chauffeur, heel langzaam naar de dichtstbijzijnde parkeerplaats gereden voor de deur van een campergarage in Biebelnheim. Daar hebben we gewacht totdat alles weer veilig was en we weer op weg konden. Ondertussen hadden erg vriendelijke mensen ons geholpen aan een pizza – afhaaladres. Het diner gemist, maar pizza-picknick in de bus, en om 21.00 uur na sein veilig, richting hotel in Fremdingen.

De volgende morgen na het ontbijt, richting  Käthe Kruse. Hier ontvangen door mevrouw Hohmann. Na de groepsfoto kon je je ogen de kost geven in de fabriek. Van het naaiatelier voor zowel poppen – als kinderkleding worden de patronen hier ontworpen en geknipt en in Letland genaaid. De stoffen komen o.a. uit Oostenrijk, Spanje en Duitsland. We hebben poppen zien maken, gevuld met rendierhaar, en poppen met een lichaam van schuim, dat beweegbaar is. Het verschil tussen de twee soorten is duidelijk te zien aan de handjes, de met rendierhaar gevulde pop heeft veel slankere vingers dan de pop van schuim. Ook  het poppenziekenhuis hebben we bekeken, zielig al die toegetakelde poppen, ongeveer 3000 zieke poppen worden per jaar geholpen. Verder zagen we de aankleedafdeling, de schilder aan het werk met koppen, de afdeling waar de pruiken werden genaaid en hersteld en we kregen nog een aantal bijzondere poppen te zien, meest unicaten. Na de lunch naar het Käthe Kruse museum, ook hier kregen we een rondleiding. Wat mij er opviel, waren een zestal mensgrote poppen. Ze waren in opdracht van het Natuur Historisch Museum in Amsterdam bij Käthe Kruse  gemaakt, voor het Nederlandse paviljoen op de wereldtentoonstelling in New York. Ook de kleine poppenhuispopjes waren mooi. Toen weer terug naar het hotel, waar ons na het diner nog een gezellige demonstratie- avond wachtte door de firma Käthe Kruse.

De dinsdag was voor een bezoek aan de fabriek van de firma NIC, een familiebedrijf, dat erg mooi houten kinderspeelgoed maakt. Van auto’s tot poppenhuizen. Ze letten erg op het feit of ze wel milieubewust bezig zijn, zowel voor hun personeel als met hun machines, zelfs in het magazijn hadden ze er rekening mee gehouden. We zagen en hoorden zaag-schuur- en stansmachines, allemaal computergestuurd, daarna ging het naar de afdeling waar het speelgoed met de hand in elkaar gezet werd. De rekken met voorraad, kralen, wielen en andere voorwerpen waren niet te tellen, maar erg leuk om te zien. Na deze rondleiding wachtte ons een heerlijke lunch aangeboden door de firma NIC. Tot slot kwamen we natuurlijk uit bij de winkel en na enig gezoek heeft iedereen wel iets van zijn gading gevonden. s ’Middags was er gelegenheid om in het plaatsje Ulm rond te kijken, de een ging op zoek naar breiwinkeltjes de ander naar de koffie op een terras langs de Donau. Enkelen doken de prachtige kerk in om te bezichtigen. Na het diner was het helaas weer tijd om koffers te pakken. Woensdag vroeg op om de thuisreis te aanvaarden. Daar wachtte ons bij ‘t uitstappen een bloemetje van de busonderneming, als compensatie voor de 7 uur vertraging op de eerste dag. We kunnen er weer even tegen. Nagenieten van de gezellige reis! Voor meer foto’s van deze reis kunt u terecht op de website van de firma Hesemans in Breda. www.hesemans.nl

Francisca van de Wall