Ilse Wippler
Gevoelig
en levensecht - Künstlerpoppen, eerlijk, helder en ongekunsteld, van Ilse
Wippler.
"Misschien"
is ook een zeker egoisme de drijfveer en het doel van mijn creëren, om in
de poppen het beperkte leven te overleven.
Mijn
modellen zijn de poging, de jeugdige uitdrukking van tere kinderzielen in
de opgroeiende leeftijd weer te geven.
Ilse
Wippler had haar leven lang de wens kunstzinnig bezig te zijn. Als
zelfstandig onderneemster echter kon zij naast haar werk haar creativiteit
slechts beperkt uiten in het bakken en modelleren. De weinige vrije uren
die zij had gebruikte zij voor schilderen en het meewerken in
pottenbakkerijen. In 1957 bezocht zij als leerling de porseleinvakschool
in Selb, maakte zich het vervaardigen van vormen eigen en nam teken- en
schilderlessen. In buitenissige ontwerpen ontstonden toen vrolijke reliëffiguren
en handbeschilderde bierpullen. Het werken met klei legde de basis voor de
gedetailleerde en verfijnde techniek die voor de poppenkunstenares Ilse
Wippler karakteristiek is.
Bij
het restaureren van antieke voorwerpen ontstond uit het hartstochtelijk
verzamelen haar liefde voor poppen. Geduldig snuffelde zij in oude
leerboeken en antiekwinkels en vroeg zij raad aan vakmensen. Zij ontdekte
een bejaarde man die volgens oude recepten beenderlijm en oude
bindmiddelen voor vulmiddel voor haar samenstelde. Zo ontstond een
aanzienlijke verzameling porseleinen, celluloid en papiermaché poppen uit
de jaren 1880-1930, waaraan Ilse Wippler in volhardend precisiewerk het
oorspronkelijk uiterlijk teruggaf. De hartstochtelijk verzamelaarster
rijdt nog steeds van rommelmarkt naar rommelmarkt en zoekt naar oude
poppen die gerepareerd moeten worden.
Na
het restaureren volgde het opnieuw maken van antieke poppen met kant en
klare vormen en lijven. Maar ook dat kon niet voldoen aan de kunstzinnige
eisen van Ilse Wippler, zodat zij op aandringen van vrienden haar eerste
eigen pop modelleerde. -Een fantasiegezicht nog, met compleet lijf, maar
met mondgeblazen ogen en handgenaaide kleding uit echte antieke stoffen.
Gemaakt met een zeer sprekend gezicht, gemodelleerde handen en voeten,
borstplaat en stoffen lijf was de tweede pop reeds de kinderschoenen van
het poppenmaken ontgroeid. Ze is nog steeds in bezit van de kunstenares.
In
privé cursussen gaf zij tenslotte in 1986/87 haar liefde voor poppen aan
anderen door; ze gaf les in het maken van vormen, gieten van porselein,
afwerken, bakken, schilderen en kleurbranden en het schilderen van
gezichten. Inmiddels is haar huis een compleet atelier en het werken als
poppenmaakster is haar leven.
Tegenwoordig
maakt Ilse Wippler haar poppen aan de hand van foto's. Voor haar is het
vooral de mond, waarin het karakter van het kind zich openbaart. Ze zoekt
naar het unieke en is er van bezeten, met haar werk het gevoelige wezen
van een kind te doorgronden en aan anderen duidelijk te maken.
De
eenmalig door autodidact Ilse Wippler gemaakte porseleinen poppen getuigen
van haar grote ambachtelijke en kunstzinnige vermogens. Deze originelen
worden exclusief door Sigikid als waardevolle Künstlerpoppen in vinyl
gemaakt - laag gelimiteerd en liefdevol met de hand gemaakt.
Tekst
door Hesemans Breda 1993 (c)