Zwergnase
Het gezicht van Zwergnase wordt bepaald door Nicole
Marschollek.
Zij is geboren in Rauenstein in het Thüringerwalt.
In haar jeugd was het vanzelfsprekend
dat ook volwassenen zich met speelgoed zoals poppen, beren, poppenhuizen
en treinen bezighielden, maar haar interesse ging meer uit naar lapjes
stof , wasknijpers en houten lepels en andere gebruikte voorwerpen uit het
huishouden. Ze speelde ook met papier, lijm en kleurpotloden. Zij kon hier
namelijk iets mee maken, wat haar fascineerde.
Toen zij een jaar of 9 of 10 was vroeg
haar moeder of zij speelgoedmaakster wilde worden, wat zij wel leuk vond.
Eigenlijk begon toen al haar
opleiding. Na haar schoolopleiding ging zij naar de school voor
machinebouw en speelgoedvormgeving in Sonneberg. Zij sloot haar studie af
in de tijd van de wende.
Zo kon zij gelijk gaan werken bij een
van de bekendste poppen en pluchefabrikanten in het nabijgelegen
Oberfranken, om praktijkervaring op te doen. Hier leerde zij ook haar man
kennen, die hier bedrijfsleider was.
Samen waagden zij de sprong in het
diepe en richtten in Neustadt bij Coburg de firma “Zwergnase” op. Met
Zwergnase hadden ze succes en ze betrokken een nieuwbouw in Schalkau in Thüringen
in de omgeving van Sonneberg. Daarna ging het heel snel.
In de poppenwereld heeft Nicole
Marschollek in korte tijd een grote reputatie opgebouwd. De naam staat
voor zeer herkenbaar ontwerp en voortreffelijke kwaliteit in de
traditionele Thüringer poppenvervaardiging. Daarom houdt Zwergnase vast
aan “made in Germany” meer nog dan veel andere fabrikanten.
Reden genoeg voor o.a. Sylvia Natterer
om haar creaties bij de firma te laten vervaardigen. De samenwerking komt
voort uit een jarenlange vriendschap met Nicole Marschollek. Dus hun
succes heeft te maken met Duitse kwaliteit en creatieve vormgeving.
De Zwergnase beren kwamen later bij
toeval in de collectie.
In 1996 was de pop Mimi in het
assortiment als “Mimi met de beer”
Ze had tijdens haar opleiding immers
beren gemaakt, dit had gevolgen. De Mimi beer kreeg broertjes en zusjes,
de berenmeisjes, berenjongens, kleine, grote, dikke, dunne, baby’s,
kwajongens, ooms en tantes en zelfs een opa. Ze hebben allemaal echte
namen, zoals in het speelgoedgebied van Duitsland hoort.
Het poppen maken vraagt heel veel tijd
en concentratie. Daarna is het beren maken voor haar wat meer ontspannen.
Ze zijn soms vrolijk en een welkome uiting van haar creativiteit.
Originaliteit vindt zij heel
belangrijk voor haar beren, zij communiceren als het ware met haar en de
verzamelaars en zijn dus niet alleen knuffels. Zo beleeft zij dus veel
plezier aan haar scheppingen en heeft ook veel succes bij de verzamelaars
van zowel poppen als beren.
Tekst door Hesemans Breda 2006 (c)